Kinderdijk

Het kind in de wieg
De stormwind boog de wilgen krom, en joeg de wateren op. Te schudden stond de hechtste muur de hoogste torentop. 0 wee, dat huisje aan de dijk, bij elke nieuwe vlaag, dreigt alles, balk en bint en dak, te storten naar omlaag. Hoe angstig zat de vrouw, bij 't wiegje neer van hout, waarin een kind te sluimeren lag, voor haar meer waard dan goud. Bezorgd voor beiden, vrouw en kind, staat daar haar echtgenoot. Hij luistert ook naar de orkaan, zijn angst is o zo groot. Het poesje aan de haard slaapt door, het is een grijze kat. Maar zie, de storm raast, door de schouw, en poes, ze rilt van 't nat. Ze schudt het af en springt heel vlug, in ‘t wiegje van het kind. Een plaatsje zo een ieder weet, door poesen zeer bemind. Ze vleit zich neer, doch nauwelijks, is ze op 't plekje daar, of huilend rukt een nieuwe vlaag, het huisje uit elkaar.
Het water treedt de woning in, met vreselijke kracht, en man en vrouw en kind tesaam, verdwijnen in de nacht. De morgen komt, de ochtendzon, beschijnt een grote plas, Waar gisteren nog menig dorp, en schone landschap was. Die dorpen zonken in de vloed, geen spoor wijst ze meer aan. Veel duizenden zijn met hun goed, in ene nacht vergaan. Niet één ontkwam in 't noodgetij, dat deze ellende schiep. Niet één? Wat drijft daarginds dan, op 't schuimend Hollands Diep. Een wieg en op die wieg een kat, ze springt maar heen en weer. Ze wil zich redden van het nat, dat opspringt keer op keer.		Al schommelend drijft het wiegje voort, tot Dordrechts brede dijk. Daar wordt het rustig neergezet, nu zit het vast in 't slijk. De volkshoop daar tesaam vergaard, ze ziet het vreemd geval. Men trekt dus o zo spoedig daar, het wiegje aan de wal. Maar zie wat ligt er in die wieg, het is een hulpeloos kind. het slaapt maar door, die lieveling, net of de nacht begint. Het volk ontbloot eerbiedig 't hoofd, terwijl een vrouw daar zei: Gods Hand heeft ons dit kind gestuurd, ach geef het maar aan mij. Ze pakt het op en neemt het mee, wat was die vrouw toen rijk. En na die dag noemt iedereen, die plaats toen.... KINDERDIJK !!!

		ST.Elisabethvloed 18 november 1421 Naam van het kind Beatrix J.C. Kooiman (geb. te Kinderdijk) Dorpsstraat 27 Bergen NH (uit nalatenschap van een tante, Jan Pelgrim - Hillegom)